Het Bitcoin-protocol zelf kan niet worden gewijzigd zonder de medewerking van bijna alle gebruikers, die kiezen welke software ze gebruiken. Proberen om bijzondere rechten aan een lokale autoriteit in de regels van de mondiale Bitcoin-netwerk toe te wijzen is geen praktische mogelijkheid. Elke rijke organisatie kan ervoor kiezen om te investeren in “mining hardware” om de helft van de rekenkracht van het netwerk te controleren om in staat te worden om recente transacties te blokkeren of om te keren. Er is echter geen garantie dat ze deze kracht kunnen behouden omdat dit vereist dat ze evenveel investeren als alle andere “miners” in de wereld.

Het is echter mogelijk om het gebruik van Bitcoin als enig ander instrument te reguleren. Net als de dollar kan Bitcoin voor een groot aantal doeleinden worden gebruikt, sommige daarvan zijn legitiem of juist niet volgens de wetgeving van bepaalde rechtsgebieden. Wat dat betreft, is Bitcoin niet anders dan enige andere tool of enig ander hulpmiddel en kan het in elk land aan verschillende regels worden onderworpen. Het gebruik van Bitcoin kan ook worden bemoeilijkt door beperkende regelgeving. In dergelijke gevallen is het moeilijk om vast te stellen welk percentage gebruikers de technologie zouden blijven gebruiken. Een overheid die besluit om Bitcoin te verbieden houdt de ontwikkeling van bedrijven en markten in het betreffende land tegen, waardoor innovatie naar andere landen wordt verschoven. De uitdaging voor regulateurs ligt zoals altijd op het gebied van de ontwikkeling van oplossingen die de groei van nieuwe, opkomende markten en bedrijven niet dwarszitten.

Categorieën: CRYPTOLABSNIEUWS

0 reacties

Geef een reactie